نامه یکی از اعضای کنگره ایرانیان کانادا: معترضین به کنگره ایرانیان کانادا چه میخواهند؟

آقای مهندس حسین شریف یکی اعضای کنگره ایرانیان کانادا مطلب زیر را برای ما ارسال کردند. ایشان این مطلب را در پاسخ چند نوشته، که در هفته های اخیر علیه فعالیت های کنگره ایرانیان کانادا در هفته نامه شهروند (تورنتو) منتشر شده بود، نوشته اند. به گفته ایشان هفته نامه شهروند بر خلاف اصول روزنامه نگاری و با وجود پیگیری های ایشان تا این لحظه از انتشار پاسخ آقای شریف به مطالب منتشر شده امتناع کرده است. بر این اساس روابط عمومی کنگره ایرانیان کانادا تصمیم گرفت که نوشته این عضو کنگره ایرانیان کانادا را منتشر کند و آن را با شما همراهان کنگره ایرانیان کانادا به اشتراک بگذارد تا با اینکار اعتراض خود را به سانسور مطلب یکی از اعضای کنگره توسط هفته نامه شهروند اعلام کنیم. 

از مدیران هفته نامه شهروند (تورنتو) درخواست میکنیم که با احترام به اصول اخلاقی و و رسالت حرفه ای خود در کار رسانه ای نظرات گوناگون را بازتاب دهند و یا با شفافیت کامل خود را به عنوان یک رسانه حزبی برای تبلیغ عقاید گروهی و جناحی خود معرفی کنند. 

این مطلب بازگو کننده نظرات نویسنده است. 

 

معترضین به کنگره ایرانیان کانادا چه میخواهند؟

در هفته های اخیر و بخصوص در روزهای نزدیک به جشن سالانه سیمرغ کنگره ایرانیان کانادا (جمعه ۲ فوریه) عده ای از هموطنان که مخالف فعالیتهای و برنامه های کنگره ایرانیان کانادا هستند، به حملات گفتاری و نوشتاری خود علیه کنگره افزودند.

آقای رضا بنائی یکی از آنها بود که در نامه ای که در یکی از نشریات فارسی زبان –شهروند شماره ۱۶۸۷- به چاپ رسانده، در آن به هر دروغی متوسل شده تا کنگره ایرانیان را پشتیبان جمهوری اسلامی معرفی کند. او که خود چند سال پیش (سال ۲۰۱۴-۲۰۱۵) به طور انتصابی به ریاست کنگره ایرانیان کانادا رسیده بود در این نامه این سازمان را "گروه موسوم به «کنگره ایرانیان کانادا»" مینامد و مراسم کنگره ایرانیان که در جهت قدردانی از فعالین جامعه ایرانیان کانادا با نام سیمرغ برگزار شده را " پارتی شبانه" میخواند که توسط یک "گروه چند ده نفره طرفداران و لابی‌گران جمهوری اسلامی" برگزار شد.

سقراط چه خوب گفته که دروغ از حقارت نشات میگیرد و حقارت از جهالت.

ضیافت سیمرغ  Simorgh Gala که از جمله اهداف آن "تعامل بیشتر جامعه ایرانی کانادایی  با احزاب کانادا و قدر دانی از فعالین جامعه ایرانی" است، برای دومین سال با حضور چند صد نفر( متجاوز از ۳۵۰ نفر) و با حضور سیاستمداران شناخته شده در شورای شهر ریچموند هیل، اعضای پارلمان کانادا و همچنین رهبر حزب نیودمکرات -که نامه آقای بنایی با لحنی توهین آمیز خطاب به ایشان نوشته شده- برگزار گردید. در سخنانی جگمیت سینگ رهبر حزب نیودمکرات در ادامه درخواستش از دولت به تعهدی که سه سال پیش نسبت به بازگشایی سفارت های ایران و کانادا کرده بود و هنوز به آن عمل نکرده از جمله گفت: «ما دنیای بهتر را با دیالوگ می سازیم. دنیای بهتر با نشنیدن دیگری و قطع ارتباطات ایجاد نمی شود. دنیای بهتر با ارتباطات ایجاد می شود. "
پیام آقای جاستین ترودو نخست وزیر کانادا درابتدای مراسم خوانده شد. آقای ترودو ا ین جشن را “فرصتی عالی برای بزرگداشت سهم چشمگیر ایرانی ـ کانادایی ها در پیشرفت کانادا” دانست.

لطفا نامه آقای بنایی را خوانده و خودتان آنرا با گزارش این مراسم که در یک نشریه دیگر -سلام تورنتو ۸ فوریه- چاپ شده مقایسه کنید.

اما جدای از خلاف گویی نامه  آقای رضا بنایی بنظر میرسد ایشان با وجود اینکه یک سال به طور انتصابی ریاست کنگره ایرانیان را بر عهده داشته اند حتی یکبار هم اساسنامه آنرا نخوانده اند و کوچکترین اطلاع یا اهمیتی برای وظایف کنگره به عنوان یک سازمان غیر حزبی که برای بهبود شرایط زندگی ایرانیان کانادا تلاش میکند قائل نیستند. بی دلیل نبود که ایشان بدون توجه به اساس نامه سازمان و وظیفه خود به عنوان ریاست کنگره در جریان انتخابات داخلی حزب لیبرال در ویلودیل از کاندیدای ایتالیایی تبار در مقابل دو کاندید ایرانی تبار فعالانه حمایت میکرد.

گفته شده در جریان اعتراض ۳ تن از اعضا هیات مدیره کنگره به این اقدام رئیس وقت کنگره آقای بنایی هزاران دلار صرف وکیل -دفتر حقوقی میندن گروس- شد تا  نظر زیر ارائه گردد:

"از نظر ما عملكرد آقاى بنائى در تاريخ ٣٠ سپتامبر ٢٠١٤ هنگاميكه ايشان از كانديداى ايتاليايي – كانادايى رقيب كانديداهای ايرانى-كانادايى حمايت كردند در تضاد با وظائف قانونى ايشان به عنوان مدير و مسئول کنگره قرار دارد. عليرغم اينكه آقاى بنائى در ظرفيت شخصى خود اين حق را دارند كه از هر فردى كه مايلند حمايت كنند به واسطه مقامشان به عنوان رئيس هيئت مديره و يكى از مديران کنگره ایشان ملزم به رعایت وظايف قانونى قید شده در بالا در قبال سازمانی که آن را نمایندگی می کنند هستند."

اما در مخالفت با کنگره و ضیافت سیمرغ در دوم فوریه آقای رضا بنائى تنها نیست.

در جمعه شب ۲ فوریه گروه کوچکی حدود ۱۰ نفر در محل برگزاری جشن سیمرغ به تظاهرات به اصطلاح افشاگرانه علیه کنگره پرداختند و مخالفت خود را با موجودیت و فعالیتهای کنگره ابراز کردند. فیلم گزارش این تظاهرات در فضای مجازی گذاشته شده است.

قبل از هر چیز باید بگویم که انتقاد، ابراز مخالفت و تظاهرات امری قانونی و پذیرفته شده و یکی از مواهب جامعه دمکرات کانادا است.


متاسفانه سخنان و گزارش های این گروه معترض از جشن سیمرغ سراسر کذب و همراه با تهمت و توهین است. در این گزارش ها و شعار های این عده کنگره به عنوان لابی جمهوری اسلامی و برگزار کننده جشن که هزینه اش را جمهوری اسلامی پرداخته است معرفی میشود. این گروه حتی بر خلاف آگاهی خودشان که هزینه محل اجاره جشن با پول بلیط شرکت کنندگان که من یکی از آنها بودم پرداخته شده است به دروغی غیر اخلاقی متوسل میشوند تا بگویند که کنگره لابی جمهوری اسلامی است.


شاید اینها همه به دروغ مصلحت آمیز معتقد هستند یا معتقدند که هدف وسیله را توجیه میکند؟!


از اینهم سخیفتر مخالفت این گروه نه تنها اعضا و هیئت مدیره کنگره را مورد هدف قرار داده است، بلکه حتی به خانواده شان هم تهمت های دروغ و ناروا بسته اند که این خود نشانه ضعف منطق و عمل غیر اخلاقی این گروه معترض است.

راستی اینها چه میخواهند؟ در یک کلام حرف آنان این است که چرا کنگره مانند یک حزب و گروه سیاسی برانداز بر علیه جمهوری اسلامی عمل نمی کند. این گروه به عمد یا سهوا نادیده میگیرند که کنگره یک سازمان غیر انتفاعی، غیر مذهبی، غیر حزبی، داوطلبانه و سراسری است که برای هماهنگی وجوه مشترک ایرانیان مهاجر به کانادا و پیگیری حقوق و منافعشان به وجود آمده است. آیا این افراد با تفاوت کار صنفی و غیر حزبی با فعالیت های یک سازمان سیاسی و حزبی آشنا نیستند؟ کافی است این گروه سری به سایت کنگره بزنند و در سرلوحه وظایف کنگره مطالب زیر را ببینند:

The Iranian Canadian Congress is a non-profitnon-partisan, and non-religious organization, established in 2007, to represent the interests of Iranian Canadians and encourage their participation in Canadian society.


کنگره ایرانیان کانادا سازمانی است غیرانتفاعی، غیر مذهبی و غیر حزبی که به همت جمعی از فعالان اجتماعی از سال 2007 میلادی پایه گذاری و شروع به فعالیت نموده است.  هدف اصلی بانیان این حرکت، ایجاد ساختاری برای پیشبرد منافع جامعه ایرانی-کانادایی و تشویق جامعه ما به مشارکت در جامعه کانادا بوده است.

انصافا کدام یک از فعالیتهای جاری کنگره از این اهداف سر باز زده است؟ بنظر میرسد که این گروه از ساده ترین اصل یک سازمان صنفی و غیر حزبی کاملا بی اطلاع هستند. برای مثال در یک سندیکای کارگری که از منافع کارگران حمایت میکند اعضایش غیر از کارگر بودن میتوانند همه نوع سلیقه و اعتقاد مذهبی و سیاسی داشته باشند. یک گروه میتوانند نماز خوان و مذهبی باشند، یک گروه افکار چپ داشته باشند، یک عده هم لیبرال و غیره. نمیتوانی به نمازخوان بگویی مرتجع، به چپگرا بگویی عامل بیگانه، به لیبرال بگویی وطن فروش و غیره و سندیکا را از درون متلاشی کنی! از یک سندیکا نمیتوان وظیفه یک حزب سیاسی را انتظار داشت. این گروه معترض به کنگره انتظار دارند که کنگره به مانند یک حزب سیاسی عمل بکند و بر این باورند که اگر کنگره با ما هم عقیده نباشد باید کمر به نابودیش ببندیم.

تا آنجا که من برداشت کرده ام این گروه به دو دلیل عمده دروغ گویی، تهمت زدن، و دشنام گویی را علیه کنگره ایرانیان شروع کرده وهمچنان ادامه میدهند:

دلیل ۱- پشتیبانی کنگره از باز گشائی سفارتخانه ها و عادی کردن روابط دیپلماتیک بین کانادا و ایران

از نظر اینجاب به عنوان یکنفر از نزدیک به ۱۶,۰۰۰ نفری که پتیشن (طومار) پارلمانی کنگره در این زمینه را امضا کرده، این اقدام کنگره بر اساس وظایف تعریف شده در اساسنامه کنگره و در جهت منافع مشترک ایرانیان مهاجر به کانادا بوده و قابل تقدیر است.

این گروه خوب میدانند که قطع ناگهانی روابط کانادا با ایران در سال ۲۰۱۲ با دستور آقای استفان هارپر نخست وزیر دولت محافظه کار بدون هیچ زمینه منطقی بطور ضرب الاجل و بیسابقه در روابط بین الملل انجام گرفت. یاد آور میشوم سفارت خانه های ایران و عراق در تمام طول جنگ ۸ ساله هیچوقت بسته نشدند. سفارتخانه های آمریکا و شوروی در تمام دوران جنگ سرد همیشه فعال بودند, هرچند که دیپلماتهای جاسوس به عنوان عناصر نامطلوب اخراج میشدند.

سفارتخانه ها متعلق به ملتها هم هستند، دکان بقالی نیستند که یک شبه با ذکر دلایل واهی بسته شوند. این اقدام ناگهانی آقای هارپر بلافاصله مورد انتقاد شدید دیپلماتهای برجسته کانادا و آقای کن تیلور سفر پیشین کانادا در ایران قرار گرفت. دلیل قطع روابط در آن زمان احتمال حمله به سفارتخانه کانادا بدنبال حمله به سفارتخانه انگلستان در تهران اعلام شد. لازم به ذکر است چند سال است که روابط انگلستان در حد سفیر با ایران مجددا برقرار است.

البته در مورد کانادا بعدها در تحلیل ها معلوم شد دولت آقای هارپر تحت تاثیر لابی های پنهان دست راستی و همچنین امکان بستن قرار داد چند ملیاردی فروش اسلحه به عربستان سعودی، چنین با عجله و خارج از عرف دست به چنین کاری زده است.

راستی چرا پیگیری و تلاش برای تجدید روابط بین کانادا با ایران که وعده انتخاباتی دولت لیبرال آقای ترودو نیز هست، از وظایف مسلم کنگره ایرانیان کانادا ا میباشد که به خوبی هم آنرا در حد توانش انجام داده است؟ سالهاست هزاران ایرانی و ایرانی تباران که نیازمند خدمات کنسولی هستند باید با صرف وقت و هزینه های غیر ضروری به کشور های دیگر سفر بکنند. چرا ما باید برای انجام نیازهای کنسولی, امور تحصیلی و حقوقی مان تا این درجه با مشکلات روبرو شویم؟ چه کسانی از نبود روابط بین دو کشور سود میبرند؟ مسلما نه هموطنانمان در ایران و نه مهاجران ایرانی تبار در کانادا.

همزمان با پتیشن کنگره در تشویق دولت لیبرال کانادا به عمل به وعده انتخاباتیش در سال گذشته، پتیشن دیگری در همان زمان با پشتیبانی پیتر کنت نماینده محافظه کار تورن هیل در مخالفت با بازگشایی سفارت ها به جریان افتاد. پتیشن کنگره نزدیک به ۱۶,۰۰۰ و پتیشن مخالف تنها حدود ۶۰۰ امضا جمع آوری کرد. با اینحال پس از نزدیک به سه سال از وعده آقای ترودو بنظر میرسد چشم انداز روشنی حداقل برای آینده نزدیک برای برقراری مجدد رابطه حتی در پایینترین سطح دیده نمیشود.

دلیل ۲: تلاش کنگره برای جلوگیری از تصویب لایحه S-219  

این لایحه که عنوانش "تحریم های غیر هسته ای علیه ایران" است در صورت تصویب در واقع شرایطی را فراهم خواهد آورد که موانع بیشتری برای تجدید روابط بین کانادا با ایران بوجود خواهد آورد. تصویب این لایحه بر پیچیده گی گفتگو برای برقراری روابط اثرات منفی خواهد گذاشت.

ولی این خود وزارت خارجه کانادا است که با لایحه S-219 و وضع تحریم های غیرهسته ای علیه ایران موافق نیست. در آپریل سال گذشته دستیار معاون وزارت امور خارجه کانادا در امور اروپا و خاورمیانه در نامه ای به سناتورهای عضو کمیته روابط خارجی سنا گفت که «از دیدگاه وزارت امور خارجه کانادا، تصویب لایحه 219-S به احتمال زیاد برقراری روابط دیپلماتیک با ایران را مانع می شود.»

یکی از اقدامات چشمگیر کنگره در بهار سال گذشته، حضور نمایندگان این سازمان در کمیته روابط خارجی سنا و مطرح کردن دلائل منطقی شان بر غیر ضروری و مضر بودن تصویب این لایحه بر منافع جامعه ایرانی کانادایی بود. در این جلسه همه دیدیم که سناتور محافظه کار  لین بی یک که اکنون بخاطر دفاع از فاجعه جدا کردن فرزندان بومیان کانادا از والدینشان در دهه های گذشته از حزب محافظه کار اخراج شده است یکی از کسانی بود که بر تصویب این لایحه اصرار میورزید.

اکنون با توجه به دو دلیل بالا سوال من از گروه معترض اینست که چگونه توضیح میدهند که افکارو خواسته هایشان تا این حد به دست راستی ترین همکاران آقای هارپر و این سناتور نژاد پرست نزدیک است؟

 

با سپاس و احترام

حسین شریف

ریچموند هیل، آنتاریو

 

Be the first to comment

Please check your e-mail for a link to activate your account.

Donate Find an Event

About Us

The Iranian Canadian Congress is a non-profit, non-partisan and non-religious organization established in 2007 to represent the interests of Iranian-Canadians and encourage their participation in Canadian society.

Read more

Contact Us

45 Sheppard Avenue East, Unit 900

Toronto, Ontario, M2N 5W9

Email: info@iccongress.ca

Phone: 647-539-4344

Contact us

 

Connect

   

 

Get Updates